حیدرعلی مجلسی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1214 -1146 ق)، عالم دینى. جدش نوه‏ى ملا عزیزاللَّه، برادر علامه مجلسى ثانى، و از جانب مادر از نوادگان علامه‏ى مجلسى ثانى است. وى از شاگردان میر عبدالباقى امام جمعه، فرزند میر محمدحسین خاتون‏آبادى، و از علماى بزرگ امامیه در زمان خود بود. آقا احمد كرمانشاهى در «مرآت الاحوال» او را ستوده و جامع معقول و منقول خوانده است. میرزا غلامحسین بن محمد اسماعیل، از نوادگان ملا محمدصالح مازندرانى، از او روایت كرده است. در اصفهان درگذشت و در صحن تكیه آقا حسین خوانسارى دفن شد. در برخى از مآخذ، سال وفات وى حدود 1220 ق ذكر شده كه با توجه به ماده تاریخ وفاتش (برابر با 1214 ق) كه توسط شاعران معاصرش سروده شده معتبر نمى‏باشد. از آثارش: «تذكرة الانساب» یا «انساب المجلسى» یا «انساب السلسلة المجلسیة» یا «انساب خاندان مجلسى»؛ «منتخب اللؤلؤة»، در انتخاب و اختصار «لؤلؤة البحرین» شیخ یوسف بحرینى؛ رساله‏اى در «مفقود الخبر»؛ رساله در منتسبین از طرف مادر به جناب هاشم (جد پیامبر ص)؛ «اجازه» به فرزندان و عموزادگانش.